پس از برگزاري جشنواره مد و لباس فجر که از سوم اسفند ماه آغاز شد و به گفته دبير کارگروه ساماندهي مد و لباس، 25 برند ايراني و اسلامي محصولات خود را درتالار وحدت، برج ميلاد و برج آزادي عرضه کردند، شايد اولين چيزي که به ذهن بعضي از بازديد کنندگان مي رسيد، اين بود که مد و لباس در بازار خريد سال نو، ساماندهي شده و لباس ها با پوشش مناسب تري نسبت به چند سال اخير به خريداران عرضه خواهد شد، چرا که در اثناي برگزاري نمايشگاه، دبير کارگروه ساماندهي مد و لباس از اطمينان خود سخن گفته بود که بالغ بر 50 درصد از آثار سال گذشته جشنواره مد و لباس به توليد انبوه رسيده است و اما ماموريت اين کارگروه جريان سازي طراحي لباس ايراني و اسلامي از طريق برگزاري اين جشنواره هاست.
نگاهي به تاريخچه پوشش در ايران نشان مي دهد، پيشينه اي به درازاي تمدن بشريت در اين زمينه وجود دارد. ميل به مستور بودن و مصون ماندن در فطرت بشر نهاده شده و پيروان تمامي اديان معتقد به پوششي کامل تر در مراسم عبادي و مذهبي خود هستند.
در سال هاي اخير، صنعت مد و لباس، پيشرفت چشمگيري داشته است به طوري که آمارها نشان مي دهد مبلغي که مردم براي خريد لباس هزينه مي کنند، هر ساله افزايش بيشتري نسبت به سال گذشته پيدا مي کند و همين آمار، شرکت هاي توليد داخلي را بر آن داشته است تا با رويکردي جديد در اين حوزه مشغول به فعاليت شوند. در اين ميان عده اي هم نگراني عدم رقابت لباس هاي اسلامي- ايراني با مد روز دنيا را دارند و روند رو به رشد فروش لباس هاي خارجي را دليل اين موضوع مي دانند. اين هم بهانه اي شده است تا طراحي هايي با سبک ديگران وارد بازار البسه شود و نوع طراحي ها نشان از دست هاي پشت پرده اي دارد که تعريفي متفاوت از زيبايي و پوشش ارائه مي دهند و الزامات آن را به سمت تلفيقي از پوشش و عرياني هدايت مي کنند. اين نگراني وقتي بيشتر بروز مي کند که امکان تهيه لباس مناسب در بازار جامعه اسلامي براي زنان و دختران مذهبي بسيار کاسته مي شود و مانتوهايي بدون دکمه و باز، همراه آستين هايي تا آرنج، رگال فروشگاه ها را به خود اختصاص مي دهند.
با نگاهي ميداني در فضاي فروشگاه ها، تنوع و تفاوت محسوس در نوع طراحي ها را مي توان به وضوح مشاهده کرد. ولي در اين زمينه با سوالاتي از اين قبيل مواجه هستيم :
بازار جامعه اسلامي تا چه اندازه پوشش هاي اسلامي را ترويج مي کند و چه موانع و چالش هايي در اين زمينه وجود دارد؟
الف: مطابقت عرضه و تقاضا در اثر تغيير ذائقه و سليقه
يکي از موانع موجود در اين زمينه را بايد، کمرنگ شدن اهميت حجاب و پوشش اسلامي دانست. اين مساله ابعاد مختلفي دارد که يک بعد آن مسئله فرهنگ و آموزش و دروني سازي در اين زمينه است، و بعد ديگر فضاي جامعه است که بايد با فرهنگ آن جامعه تناسب داشته باشد. پيش رفتن به سمت سبک زندگي غربي در زمينه هاي متفاوت از جمله مد و پوشش، عرضه و تقاضا را تحت امر خود قرار مي دهد و افراد آن جامعه پوششي را برمي گزينند که با فرهنگ پذيرفته شده مطابقت داشته باشد. با وجود شبکه هاي متعدد فارسي زبان ماهواره و فعالان عرصه فضاي مجازي در زمينه مد و پوشش غربي، سليقه افراد به سمت عرياني تدريجي کشانده مي شود و در نتيجه ترويج پوشش اسلامي در اين جامعه آرام و خزنده کمرنگ مي گردد.
ب: عدم سرمايه گذاري کافي توليد کنندگان داخلي در طراحي مدل هاي اسلامي
يکي از وظايف توليد کنندگان داخلي اين است که در طراحي مدل ها سرمايه گذاري کنند، تا بدين ترتيب ارزش افزوده محصولات بالا برود و مدل لباس ها نيز مطابق هويت اسلامي طراحي شود، ولي در اين زمينه هم با کاستي هايي مواجه هستيم.
ج: عدم نظارت و کنترل دقيق واردات کالاهاي خارجي
به دليل عدم کنترل واردات کالا، مدل هايي وارد بازار عرضه مي شوند که با ارزش هاي اسلامي فاصله دارند و اين موضوع هم دليلي مي شود تا بعضي از توليدکنندگان داخلي علاوه بر اينکه مدل هايي را توليد کنند که با هويت ايراني همگوني ندارد، کالاهاي توليدي خود را با برچسب و مارک خارجي روانه بازار کنند.
آيا لباس هايي با پوشش مناسب، به گستردگي لباس هايي که با شرايط حيا و عفاف منافات دارد، يافت مي شود؟
بررسي ابعاد مختلف عفاف و گستره آن در شئونات فردي و اجتماعي دامنه وسيعي را در بر مي گيرد که عفاف در انديشه، نگاه، معاشرت و پوشش را شامل مي شود. ترويج عفاف در قالب پوشش نيز مستلزم ارائه طرح ها و برنامه هاي کاربردي و هدفمند است. هدفمند نبودن طراحي لباس و مطابقت نداشتن با حيا و عفاف، اختلاف قيمت هاي فراوان مدل هاي اسلامي و غير اسلامي، دليل روشني است بر اينکه در اين حوزه قصور وجود دارد و بازار عرضه پاسخگوي قشر مذهبي جامعه نيست.
وعده هايي که براي جلوگيري از ورود فرهنگ غربي در اين زمينه داده شده، چقدر جامه عمل پوشيده است؟
بر اساس ماده يک قانون ساماندهي مد و لباس، به منظور حفظ و تقويت فرهنگ و هويت ايراني-اسلامي، ارج نهادن، تبيين، ترويج و تثبيت الگوهاي بومي و ملي، هدايت بازار توليد و عرضه البسه و پوشاک بر اساس طرح ها و الگوهاي داخلي و نيز در جهت ترغيب مردم به پرهيز از انتخاب و پرهيز ازمصرف الگوهاي بيگانه و غير مانوس با فرهنگ و هويت ايراني بر عهده وزارت فرهنگ و ارشاد گذاشته شد، اما به لحاظ اجرا و محتوا با چالش هايي رو به رو شد. اين قانون که نياز به بازنگري داشت، همچنان در لا به لاي اوراق باقي ماند و در صحنه عملي به اجرا نرسيد.
غفلت مسئولين مشکلات زيادي را در زمينه مد ولباس ايجاد کرده است.
فعاليت بي دغدغه برندهاي ايراني که طراحان آنها ساکن امريکا هستند، همچون برندهاي "نيماني" که خطوط نستعليق را بر البسه نقشينه کرده و توسط (نيما بهنود) پسر مسعود بهنود، مديريت مي شود و برند "پوش" که معروف است به طراحي هاي غير متعارف و آغازگر سبک مدرن پوشش جوانان و طراح سبک مد خياباني است، توسط فرناز عبدلي که خود از افرادي است که تلاش هاي زيادي براي آزادي هاي مدني داشته است، به راحتي در حال عرضه مدل هاي خود است.
همين طور ورود انبوه البسه از کشورهاي اروپايي و امريکايي، نشان مي دهد کنترل لازم در اين زمينه صورت نمي گيرد. لباس هاي تنگ، تن نما و تحريک کننده از جمله طراحي هايي هستند که در سايه فرهنگ غربي جزئي از پوشش محسوب و عنوان "مد" به خود گرفته اند.
سخن آخر:
با توجه به گزارش حاضر، معلوم است مسئله پوشش در کشور نياز به بررسي عميق و کارشناسانه دارد و تصميم گيري هاي مقطعي کارساز نيست. در عين حال مي طلبد که اصلاحاتي در قانون ساماندهي مد و لباس صورت پذيرفته و توجه به زيرساخت هاي اقتصادي، حمايت و ارائه تسهيلات به طراحان مدل هاي اسلامي و تمرکز نظارت بر واحدهاي توليدي عمده به جاي واحدهاي صنفي و خرده فروشي ها در درجه اهميت قرار گيرند./
نفوذ فرهنگي؛ حرکت از حاشي...
ما را در سایت نفوذ فرهنگي؛ حرکت از حاشي دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 81 تاريخ: سه شنبه 24 اسفند 1395 ساعت: 8:51